دستگاه قالبگیری تزریقی دستگاهی است که گرما، ذوب، فشرده میکند و مواد پلاستیکی گرمانرم یا گرماسخت را در قالب تزریق میکند و به آنها اجازه میدهد تا سرد و جامد شوند و به محصولاتی با اشکال مختلف تبدیل شوند. ماشین آلات قالب گیری تزریقی در صنایع مختلف مانند خودروسازی، لوازم خانگی، الکترونیک، مراقبت های پزشکی، ساخت و ساز، بسته بندی و غیره کاربرد فراوانی دارند. مواد
مواد قالبگیری تزریقی به مواد پلاستیکی اطلاق میشود که میتوانند توسط ماشینهای قالبگیری تزریقی در دما و فشار معینی به محصولات تبدیل شوند. انواع مختلفی از مواد قالب گیری تزریقی وجود دارد که می توان آنها را با توجه به ساختار شیمیایی و ویژگی های عملکرد به دسته های زیر تقسیم کرد:
- پلاستیک های ترموپلاستیک: به پلاستیک هایی اطلاق می شود که با حرارت دادن می توانند بارها نرم شوند و جریان داشته باشند و در هنگام سرد شدن جامد شوند و تشکیل شوند. پلاستیک های ترموپلاستیک دارای مزایای عملکرد پردازش خوب، قابلیت بازیافت بالا و هزینه کم هستند، اما دارای معایبی مانند مقاومت ضعیف در برابر حرارت، تغییر شکل آسان و پیری آسان هستند. پلاستیک های ترموپلاستیک رایج شامل پلی اتیلن (PE)، پلی پروپیلن (PP)، پلی استایرن (PS)، پلی وینیل کلراید (PVC)، پلی آمید (PA)، پلی کربنات (PC)، پلی اتیلن ترفتالات (PET) و غیره می باشد.
- پلاستیک های ترموست: به پلاستیک هایی اطلاق می شود که در هنگام گرم شدن می توانند تحت واکنش های شیمیایی برگشت ناپذیری قرار گیرند، اما در هنگام سرد شدن نرم و روان نمی شوند. پلاستیک های ترموست مزایایی مانند مقاومت در برابر حرارت، پایداری ابعادی و استحکام بالا دارند، اما دارای معایبی مانند عملکرد ضعیف در پردازش، غیرقابل بازیافت و هزینه بالا هستند. پلاستیک های ترموست که معمولاً مورد استفاده قرار می گیرند شامل رزین فنولیک (PF)، رزین اوره فرمالدئید (UF)، رزین اپوکسی (EP)، رزین پلی استر غیر اشباع (UP) و غیره است.
- الاستومرها: به پلاستیک هایی با خاصیت ارتجاعی بالا و تغییر شکل برگشت پذیر در دمای اتاق اطلاق می شود. الاستومرها مزایایی مانند نرمی خوب، انعطاف پذیری خوب و مقاومت خوب در دمای پایین دارند، اما دارای معایبی مانند مقاومت ضعیف در برابر روغن و مقاومت ضعیف در برابر دمای بالا هستند. الاستومرهای رایج مورد استفاده عبارتند از: لاستیک طبیعی (NR)، لاستیک استایرن-بوتادین (SBR)، لاستیک کلروپرن (CR)، لاستیک سیلیکون (SI)، لاستیک آمینو (NBR) و غیره.
- پلاستیک مهندسی: به پلاستیک هایی با خواص جامع عالی اطلاق می شود که می تواند جایگزین فلزات یا سایر مواد سنتی شود و در شرایط سخت مانند دمای بالا، فشار بالا و استحکام بالا مورد استفاده قرار گیرد. پلاستیک های مهندسی دارای مزایایی مانند وزن سبک، استحکام بالا، مقاومت در برابر خوردگی و عایق خوب هستند، اما دارای معایبی مانند هزینه بالا و دشواری در پردازش هستند. پلاستیک های مهندسی متداول شامل پلی آمید (PI)، پلی فنیلن سولفید (PPS)، پلی اتر اترکتون (PEEK) است.
